EGUNEROKO BIZITZA
Eguneroko bizitza ikatza bezalako labezomorroak
ixurtzen hasi zenean etengabe,
Otis Redding badiako portuan eseri zen aireplano
jausiei kantatzeko blues band;
Eta panpina amerikanoak lehertzen zitzaizkien
Vietnamgo umeei eskuan boom bang
Gure amak sabela erre zuen napalmez gautako
dirrinaren amenazua ezin burutuz
Sagarraren lreek su hartu zuten eta Miranderi
odola hasi zitzaion sudurretatik
Baldosa zuriko komuna publikotan pornografia
irakurtzen ari zenean love darling,
Eta alkimistek txosten bat eman zuten argitara
plusvaliaren alde azalduz erabat,
Errestaurantetik bi homosexual bota zituzten arrazoi
komerzialak zirela medio.
Eguzkiaren jaki bihurtuko ziren malkoak galdu
zituen leopardoak desertu zibilean,
Abe Bikilak ahaztu egin zuen Marathoneko
kondaira Non dago ETIOPIA galdetuz;
Eta talde politikoek grebara deitu zuten abuztuko
bakantzak ez alferrikaltzeko,
Lope Agirrekoak bere amodio ezinezkoa deklaratu
zion Urtsuko alabari Eldorado.
Ixiltasuna tona pare bat etorri zen kostako trenean
bagoietan izarditan blai,
Adjetibo kalifikatiboen armaderekin borroka egiteko
abenidetan gogor horror;
Eta detektibe sentimentalen nigarrak lehortea bota
zuen birjinen bihotzetara,
Dantzinetan Volkswagen horia zuten business
manek dantza eskatu zietenean please.
Farmaziako jabea alaba gazteena ezkondu zuen
diabetiko betan semearekin azkenez,
Orainak identitate krisi batean bere burua bota zuen
ospitale zentralean anfeta
Miña eta zazpigarren pisuko alarguntsa erotu egin
zen plutxea puskatu zitzaion
gau erorian Mimi mon petit joan zatzaizkit lurretik
baina ez gogotik eras bueno.
Bakardadearen milaka kopia inprimatu ziren
neguaren atarian geundelako hegabera-Pum,
Osaba batek postala izkribatu zidan Stop ene
urtebetetzea zela eta Stop Zorionak
bide batez nire aseguru-etxea kontseilatu nahi dizut
Stop Inoiz ez da jakiten Noiz Stop;
Ene maitaleak telefonoa jo zidan kobren zaporeko
maitasunaz gauaren erdian,
Eguneroko bizitza ikatza bezalako labezomorrak
ixurtzen hasi zenean etengabe.
Gero ernari gelditu zen ibaia zerutik atergabe
burrunban eroritako espermaz,
Alkandora arrosak loredunak zuriak gorribeltzak
multikolorak herrestan eramanez,
Eta aste berean Ni puta bat naiz oihuztatu zuen
ezkontzan despedidan Champagne,
Olivetti batean bere lehen gutun erromantikoa osatu
zuen sekretaria lotsati hark;
Eta anaiak botila batean eskuizkribua bidali zidan
Bartzelonatik Iraultzak
Ezin zituela ehun metro artezak hamar segundotan
egin si la bolsa sona;
Eskaleek baezpare trapuzko etxeak jaso zituzten
zubipean mitxeletak babesteko,
Katagorriek supermerkatuari eraso zioten Altxa
besoak non da intxaur kaxafuertea.
Negua heldu zen azkenez eta antzarek V bat egin
zuten zeruan,
Dispensarioetan antitristezia pildorak banatu
zituzten ugari
Ejitoko zazpi izurriteen edizio ugaldu eta korrejitua
usmatuz;
Ume unuzent batez erditu zen borrero
profesionalaren esposa ttikia,
Xoriona gramoka saltzeari ekin zioten trono aingeru
eta kerubinak;
Bertute kardinalek igotze desnaturala eman zuten
Erromako boltsan,
Milaka liburu erregalatu zituzten bankuek Ora eta
bereziki Labora lemapean;
Baina alferrikan zen guztia berandu dabiltza eta ez
dute ezer lortuko honez gero,
Palazioak lurrera doazenean pitzatu egiten dira
kartzeletako hormak,
Eta gu libro gabiltza kaleetan tiranteko galtza laranjas
jantzirik, libro,
libro hiltzaile ttikien gisa libro, ma-o-meno ezta?,
gutxigora behera libro,
Esaten den bezala osasuna bada bedaio, arraio, eta
beste, aupa gaztiak etab.
CRÓNICA PARCIAL DE LOS SETENTA
Fue cuando la vida cotidiana derramaba
cucarachas sobre la gente sin cesar,
y se lloraba por todas las habitaciones
bien al estilo Snif, bien al sentido Buá;
Fue cuando se pasaba miedo y se gritaba
si de madrugada sonaba un timbre o un tiro
allí por el tercero A, o B, o por error.
Fue cuando nosotros, la juventud en general,
leíamos pornografía frente a las blancas
baldosas de los urinarios públicos
donde, a veces, sangrábamos por la nariz;
Fue cuando el invierno se iba aproximando
y prometía muertes, no todas ellas naturales;
Cuando en el fondo del corazón, todos deseaban
una llamada o una carta, y yo también.
Y fue efectivamente el invierno, y hubo ocas
en el cielo volando en forma de uve doble,
y fue el frío y la lluvia y la huelga general
en medio de una epidemia de gripe asiática;
Y recuerdo un bar que alegó razones comerciales
para impedir la entrada a dos homosexuales;
Que los mendigos reforzaron sus casas de cartón,
que las ardillas bajaron del bosque y atracaron
un supermercado diciendo, Alto, Manos Arriba,
¿Dónde está la caja fuerte de las nueces?
Y después llegaron vagones llenos de silencio
para luchar calle por calle, casa por casa,
contra los Sustantivos, contra los Adverbios,
Y yo estuve allí, y fue terrible, qué horror;
Y los dispensarios recetaron píldoras anti,
los bancos repartieron prospectos de colores
con el lema de Ora, sí, pero sobre todo Labora;
Y una tarde, por fin, ella hizo una llamada
desde muy lejos, y me pareció que sus palabras
eran de amor y con una pizca de sabor a miel;
En aquel tiempo, cuando la vida cotidiana
derramaba cucarachas sobre nosotros sin cesar,
y se lloraba por todas las habitaciones
bien al estilo Snif, bien al sentido Buá.
Bernardo Atxaga
El diccionario de las piedras y otros poemas
Planeta Clandestino # 271
Edición y prólogo Enrique Cabezón
Ediciones del 4 de agosto
