EGUNEROKO BIZITZA
Eguneroko bizitza ikatza
bezalako labezomorroak
ixurtzen hasi zenean
etengabe,
Otis Redding badiako portuan
eseri zen aireplano
jausiei kantatzeko blues
band;
Eta panpina amerikanoak
lehertzen zitzaizkien
Vietnamgo umeei eskuan boom
bang
Gure amak sabela erre zuen
napalmez gautako
dirrinaren amenazua ezin
burutuz
Sagarraren lreek su hartu zuten
eta Miranderi
odola hasi zitzaion
sudurretatik
Baldosa zuriko komuna publikotan
pornografia
irakurtzen ari zenean love
darling,
Eta alkimistek txosten bat eman
zuten argitara
plusvaliaren alde azalduz
erabat,
Errestaurantetik bi homosexual
bota zituzten arrazoi
komerzialak zirela medio.
Eguzkiaren jaki bihurtuko ziren
malkoak galdu
zituen leopardoak desertu
zibilean,
Abe Bikilak ahaztu egin zuen
Marathoneko
kondaira Non dago ETIOPIA
galdetuz;
Eta talde politikoek grebara
deitu zuten abuztuko
bakantzak ez alferrikaltzeko,
Lope Agirrekoak bere amodio
ezinezkoa deklaratu
zion Urtsuko alabari
Eldorado.
Ixiltasuna tona pare bat etorri
zen kostako trenean
bagoietan izarditan blai,
Adjetibo kalifikatiboen
armaderekin borroka egiteko
abenidetan gogor horror;
Eta detektibe sentimentalen
nigarrak lehortea bota
zuen birjinen bihotzetara,
Dantzinetan Volkswagen horia
zuten business
manek dantza eskatu zietenean
please.
Farmaziako jabea alaba gazteena
ezkondu zuen
diabetiko betan semearekin
azkenez,
Orainak identitate krisi batean
bere burua bota zuen
ospitale zentralean anfeta
Miña eta zazpigarren pisuko
alarguntsa erotu egin
zen plutxea puskatu zitzaion
gau erorian Mimi mon petit joan
zatzaizkit lurretik
baina ez gogotik eras bueno.
Bakardadearen milaka kopia
inprimatu ziren
neguaren atarian geundelako
hegabera-Pum,
Osaba batek postala izkribatu
zidan Stop ene
urtebetetzea zela eta Stop
Zorionak
bide batez nire aseguru-etxea
kontseilatu nahi dizut
Stop Inoiz ez da jakiten Noiz
Stop;
Ene maitaleak telefonoa jo zidan
kobren zaporeko
maitasunaz gauaren erdian,
Eguneroko bizitza ikatza
bezalako labezomorrak
ixurtzen hasi zenean
etengabe.
Gero ernari gelditu zen ibaia
zerutik atergabe
burrunban eroritako espermaz,
Alkandora arrosak loredunak
zuriak gorribeltzak
multikolorak herrestan
eramanez,
Eta aste berean Ni puta bat naiz
oihuztatu zuen
ezkontzan despedidan
Champagne,
Olivetti batean bere lehen gutun
erromantikoa osatu
zuen sekretaria lotsati hark;
Eta anaiak botila batean
eskuizkribua bidali zidan
Bartzelonatik Iraultzak
Ezin zituela ehun metro artezak
hamar segundotan
egin si la bolsa sona;
Eskaleek baezpare trapuzko
etxeak jaso zituzten
zubipean mitxeletak
babesteko,
Katagorriek supermerkatuari
eraso zioten Altxa
besoak non da intxaur
kaxafuertea.
Negua heldu zen azkenez eta
antzarek V bat egin
zuten zeruan,
Dispensarioetan antitristezia
pildorak banatu
zituzten ugari
Ejitoko zazpi izurriteen edizio
ugaldu eta korrejitua
usmatuz;
Ume unuzent batez erditu zen
borrero
profesionalaren esposa
ttikia,
Xoriona gramoka saltzeari ekin
zioten trono aingeru
eta kerubinak;
Bertute kardinalek igotze
desnaturala eman zuten
Erromako boltsan,
Milaka liburu erregalatu
zituzten bankuek Ora eta
bereziki Labora lemapean;
Baina alferrikan zen guztia
berandu dabiltza eta ez
dute ezer lortuko honez gero,
Palazioak lurrera doazenean
pitzatu egiten dira
kartzeletako hormak,
Eta gu libro gabiltza kaleetan
tiranteko galtza laranjas
jantzirik, libro,
libro hiltzaile ttikien gisa
libro, ma-o-meno ezta?,
gutxigora behera libro,
Esaten den bezala osasuna bada
bedaio, arraio, eta
beste, aupa gaztiak etab.
CRÓNICA PARCIAL DE LOS SETENTA
Fue cuando la vida cotidiana
derramaba
cucarachas sobre la gente sin
cesar,
y se lloraba por todas las
habitaciones
bien al estilo Snif, bien al
sentido Buá;
Fue cuando se pasaba miedo y se
gritaba
si de madrugada sonaba un timbre
o un tiro
allí por el tercero A, o B, o
por error.
Fue cuando nosotros, la juventud
en general,
leíamos pornografía frente a
las blancas
baldosas de los urinarios
públicos
donde, a veces, sangrábamos por
la nariz;
Fue cuando el invierno se iba
aproximando
y prometía muertes, no todas
ellas naturales;
Cuando en el fondo del corazón,
todos deseaban
una llamada o una carta, y yo
también.
Y fue efectivamente el invierno,
y hubo ocas
en el cielo volando en forma de
uve doble,
y fue el frío y la lluvia y la
huelga general
en medio de una epidemia de
gripe asiática;
Y recuerdo un bar que alegó
razones comerciales
para impedir la entrada a dos
homosexuales;
Que los mendigos reforzaron sus
casas de cartón,
que las ardillas bajaron del
bosque y atracaron
un supermercado diciendo, Alto,
Manos Arriba,
¿Dónde está la caja fuerte de
las nueces?
Y después llegaron vagones
llenos de silencio
para luchar calle por calle,
casa por casa,
contra los Sustantivos, contra
los Adverbios,
Y yo estuve allí, y fue
terrible, qué horror;
Y los dispensarios recetaron
píldoras anti,
los bancos repartieron
prospectos de colores
con el lema de Ora, sí, pero
sobre todo Labora;
Y una tarde, por fin, ella hizo
una llamada
desde muy lejos, y me pareció
que sus palabras
eran de amor y con una pizca de
sabor a miel;
En aquel tiempo, cuando la vida
cotidiana
derramaba cucarachas sobre
nosotros sin cesar,
y se lloraba por todas las
habitaciones
bien al estilo Snif, bien al
sentido Buá.
Bernardo Atxaga
El diccionario de las piedras y
otros poemas
Planeta Clandestino # 271
Edición y prólogo Enrique
Cabezón
Ediciones del 4 de agosto
